Jak się wylogować?

Jak się wylogować

Przeprowadzone w 2023 roku rządowe badania Nastolatki 3.0 wykazały, że młodzi spędzają online średnio 5 godzin i 36 minut dziennie, wskazując tym samym na znaczny wzrost – w 2014 roku były to 3 godziny i 40 minut, a w 2020 – 4 godziny i 50 minut.

Ponad 25% badanych zadeklarowało, że ma trudności z myśleniem o czymś innym niż platformy społecznościowe. Uzależnienie od telefonu to duży problem społeczny, który dotyczy nie tylko dzieci i młodzieży, ale i dorosłych, rodziców i nauczycieli. Sięgnięcie po komórkę to często pierwsza rzecz, jaką robimy po przebudzeniu. Zasypiamy z telefonem w ręku. Sprawdzasz, ile czasu przed ekranem spędza Twoje dziecko? Mój średni tygodniowy wynik to 2 godziny 30 minut. A Twój, rodzicu?
Łatwo wpaść w cyfrowe macki, które ściągają naszą uwagę licznymi powiadomieniami. Mózg jest zaprogramowany do szukania nowych informacji, a jego służące przetrwaniu strategie zmuszają nas do nieustannego szukania cyfrowej przyjemności. Ignorowanie telefonu jest aktywnym działaniem, bo dopamina, której dostarczają nam ekrany, informuje nas, co jest ważne i na czym powinniśmy się skupić. Jej wyrzut skutkuje zwiększonym zainteresowaniem. W tym sensie telefony komórkowe rzucają na nas zaklęcie, którego siłę widać na przykład w szkołach, w których korzystanie z telefonów nie jest regulowane, a umiejętność koncentracji staje się towarem deficytowym. Nie potrafimy się wylogować.

W jaki sposób zajmujemy możliwie najwięcej Twojego czasu i świadomej uwagi? Wykorzystaliśmy słaby punkt ludzkiej psychologii. Dajemy Ci działeczkę dopaminy.

W English Montessori School nie ma zgody na korzystanie z telefonów komórkowych podczas zajęć, bo wiemy, jak katastrofalny ma to wpływ na procesy uczenia się.

Rządy wielu krajów – na przykład Finlandii, Francji czy Austrii – decydują się na arbitralny zakaz korzystania ze smarfonów w szkołach.

Co jednak z higieną cyfrową poza szkołą, no i co z nami – dorosłymi? Mam kilka praktycznych rad.

  1. Najważniejsze jest modelowanie. Nie możemy oczekiwać od dzieci, że ograniczą korzystanie z telefonów, jeśli widzą, że i my nieustannie po nie sięgamy. Dawaj dobry przykład! Warto monitorować swój sposób korzystania z komórki za pomocą aplikacji lub wbudowanej funkcji. Można porównać swój wynik z innymi domownikami. Wiedza stanowi pierwszy krok do zmiany.

  2. Wyłącz wszystkie zbędne powiadomienia typu push notice. Pomóż zrobić to swojemu dziecku – z rozmów z naszymi uczniami wiem, że zdarza się, że piszący późno znajomi nie pozwalają im zasnąć. Najlepiej w ogóle nie trzymać telefonu w sypialni. Nie używaj go, kiedy nie jest potrzebny – korzystaj z budzika czy zegarka.

  3. Ustaw limity czasu spędzanego przed ekranami – telefonem, tabletem, telewizorem. Rekomendowana liczba godzin to do godziny dziennie dla dziecka w wieku wczesnoszkolnym, do góra dwóch godzin dla nastolatka i osoby dorosłej.

  4. Na mediach społecznościowych obserwuj tylko te osoby, z którymi chcesz pozostać w kontakcie. Aktywne komentowanie postów innych osób i wchodzenie w interakcję z nimi może tworzyć wspólnotę i wzmacniać poczucie przynależności, bycie biernym obserwatorem powoduje znacznie więcej negatywnych emocji. Dobrym sposobem na ograniczenie korzystania z mediów społecznościowych jest też odinstalowanie ich z telefonu i używanie tylko na komputerze.

  5. Najlepszym remedium na cyfrowe uzależnienie jest aktywność fizyczna. Redukuje poziom stresu, poprawia koncentrację i w naturalny sposób podnosi poziom dopaminy – najlepszy wpływ na nasz mózg mają ćwiczenia o umiarkowanej intensywności, podnoszące tętno.

Ważne, żeby się wzajemnie edukować. Czytajmy o tym, jaki nowe technologie mają na nas wpływ i zachęcajmy do tego dzieci. Przygotowując ten tekst korzystałam przede wszystkim z „Wyloguj swój mózg” autorstwa szwedzkiego psychiatry Andersa Hansena, którą polecam i nastolatkom, i dorosłym. Inną polecaną rodzicom pozycją jest też „Wychowanie przy ekranie” autorstwa związanej z Instytutem Cyfrowego Obywatelstwa Magdaleny Bigaj.

Wiele rozmów o higienie cyfrowej pojawia się również w edukacji domowej, dlatego część wskazówek omawiamy szerzej w zakładce Edukacja domowa.

W szkole temat technologii wraca bardzo często — więcej o naszych zasadach i sposobach pracy znajdą Państwo w zakładce Szkoła podstawowa.

Dorosłym rekomendujemy zwrócenie uwagi na aktualne badania:

Polecamy: 

Wychowanie przy ekranie
Magdalena Bigaj „Wychowanie przy ekranie”
wyloguj swój mózg
Anders Hansen „Wyloguj swój mózg”

Artykuł powstał m.in w oparciu o:

Cywińska, M. (2021, grudzień). Reakcje fizjologiczne i behawioralno-poznawcze dzieci w młodszym wieku szkolnym w sytuacjach stresowych. Forum Pedagogiczne, 11(2), 113–129. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. 

Heszen-Niejodek, I., Ratajczak, Z. (2016). Psychologia stresu: korzystne i niekorzystne skutki stresu życiowego. Wydawnictwo Naukowe PWN.

Kik, M. (2025). Stres. Jak zrozumieć swoje reakcje i odzyskać równowagę. Wydawnictwo RM.

Polska Akcja Humanitarna. (2024). Stres u dzieci i młodzieży — jakie są objawy? Jak sobie z nim radzić? https://www.pah.org.pl/stres-u-dzieci-i-mlodziezy-jakie-sa-objawy-i-jak-sobie-z-nim-radzic/

koncentracja dziecka

Koncentracja w praktyce: co w środowisku Montessori wspiera skupienie dziecka

Koncentracja nie jest cechą wrodzoną, lecz kompetencją, która rozwija się w określonych warunkach. W środowisku Montessori skupienie dziecka nie jest wymuszane, ale budowane poprzez przygotowaną przestrzeń, dłuższy cykl pracy i realną odpowiedzialność ucznia. Sprawdź, co konkretnie w praktyce wspiera głęboką, spokojną koncentrację.

Rola odpoczynku w nauce

Rola odpoczynku w nauce – dlaczego przerwa to nie strata czasu

Czy odpoczynek rzeczywiście jest przerwą w nauce, czy może jej warunkiem? W pedagogice Montessori regeneracja nie stoi w opozycji do rozwoju – stanowi jego naturalne dopełnienie. W artykule wyjaśniamy, dlaczego sen, drzemki i świadome przerwy wspierają pamięć, koncentrację oraz równowagę emocjonalną dziecka.

rozmowa z dzieckiem o postępach

Jak rozmawiać z dzieckiem o postępach? Informacja zwrotna i odpowiedzialność

Rozmowy o postępach potrafią zmęczyć rodziców bardziej niż same „postępy”. Dlaczego tak trudno uniknąć tonu przesłuchania lub lęku o przyszłość? Kluczem jest przejście od oceniania do rzetelnej informacji zwrotnej. Dowiedz się, jak rozmawiać z dzieckiem, by uczyło się odpowiedzialności za swoje działania i budowało wewnętrzną motywację, zamiast bać się błędów.